Μόλις χώρισα με αξιοπρέπεια

Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνονται οι άλλοι τον χωρισμό και περισσότερο πως τον βιώνουν , λίγο πολύ όμως όλοι έχουμε την εμπειρία. Εξαρτάται βέβαια και από ποιόν χωρίζεις. Ας υποθέσουμε ότι ήταν κάτι δυνατό, κάτι καλό , που πίστευες πως ίσως είναι και το ιδανικό.

Παγίδα πρώτη. Αν ήταν το ιδανικό δεν θα είχε τελειώσει. Λαμβάνοντας λοιπόν αυτό σοβαρά υπόψιν, για όσους βιώνετε έναν χωρισμό, ή για όσους θα τον βιώσετε- όλοι δηλαδή , και με το συμπάθιο κανείς δεν θα ξεφύγει-, μετά από αρκετή μελέτη κατάφερα και εντόπισα, τα στάδια ενός χωρισμού. Θα σας τα παρουσιάσω λοιπόν, γιατί έτσι όπως είναι οι μέρες, μάλλον θα φανούν χρήσιμα σε πολλούς.

Έστω λοιπόν ζευγάρι που χωρίζει μετά από κάποιο σεβαστό χρονικό διάστημα . Δεν εξετάζουμε το ποιος φεύγει πρώτος , γιατί πιστέψτε με , φεύγει καλύτερα όποιος φεύγει τελευταίος!

Έχουν γίνει συζητήσεις επί των συζητήσεων, καβγάδες, προσπάθειες , αποτυχίες , πάλι προσπάθειες , πάλι αποτυχίες. Κούραση. Γκρίνια. Ξανά. Πάλι. Δεν πάει. Μα γιατί δεν πάει; Πρέπει να πάει! Αφού κάποτε πήγε! Και γω κάποτε ήμουν 65 κιλά!

Πάρ’ το απόφαση. Άστο να πάει.

Για να το πετύχεις πάντως, πρέπει να πάθεις τα εξής:

Φάση πρώτη: Νιώθεις τουλάχιστον χάλιααααα. Ένα τίποτα, ένα μηδενικό. Ο άνθρωπος που κάποτε αγάπησες, και ίσως αγαπάς ακόμα δεν είναι πια στο πλευρό σου. Ξαφνικά όλα εκείνα που μισούσες πάνω του, τα ξεχνάς και τον θεωρείς και πάλι τέλειο και ιδανικό. Ως δια μαγείας αποβάλεις από το σύστημα σου όλα τα μικρά και μεγάλα στοιχεία που σε ενοχλούσαν σε αυτόν και κατηγορείς τον εαυτό σου για το μάταιο τούτο τέλος της σχέσης. Φταις για όλους και για όλα, ακόμα και για αυτά που κάποτε διεκδικούσες και αυτά για τα οποία δεν σου έκανε και τον κατηγορούσες. Μικρό και αθώο πλάσμα. Αυτό λέγεται έλλειψη αυτοπεποίθησης. Υποτιμάς τον εαυτό σου. Το μόνο που θα αλλάξει στη ζωή σου μετά το χωρισμό είναι ότι: δεν θα τον ξαναδείς, δεν θα σε ξαναπάρει τηλέφωνο, δεν θα τον ξαναπάρεις τηλέφωνο, δεν θα τον ξαναγγίξεις, δεν θα έχεις δικαιώματα πάνω του, δεν θα ξέρεις που είναι , δεν θα έχεις ιδέα τι κάνει, δεν θα ξαναβγείτε για φαγητό, για ποτό, για σινεμά, δεν θα πάτε ξανά μαζί διακοπές, δεν θα ξανακάνετε πρωτοχρονιά και Πάσχα παρέα, ούτε γενέθλια βέβαια και ονομαστική εορτή, θα πρέπει να ετοιμαστείς ότι μπορεί να τον δεις με άλλον και να πάρεις απόφαση ότι ...χώρισες. Κατά τα άλλα μπορείς να συνεχίσεις να ζεις σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Γιατί; Διότι απλά ότι ισχύει για εκείνη, ισχύει και για σένα !

Φάση δεύτερη: Αρνείσαι πεισματικά ότι έχετε χωρίσει. Εννοείται γιατί αν δεν ίσχυε αυτό θα είχες πάει απευθείας στο στάδιο 6. Στην φάση αυτή, ξυπνάς το πρωί και τον σκέφτεσαι σαν να έχετε μόλις γνωριστεί. Κοιμάσαι το βράδυ και από μέσα σου του λες και καληνύχτα. Στο ενδιάμεσο της ημέρας , είναι συνέχεια καρφωμένη στο μυαλό σου και εσύ βγάζεις αναστεναγμούς τύπου αχ Ελένη, αχ Κούλα αχ , Μαίρη, ή όπως αλλιώς λέγανε την μακαρίτησα.(βλέπε αχ κούλα) Στους φίλους σου και στον περίγυρο σου δεν λες τίποτα, αντιθέτως διηγείσαι αστεία περιστατικά από την καθημερινότητα σας, αναφέρεσαι σε διάφορα χαριτωμένα πραγματάκια που την αφορούν ενώ κανονικά και με τον νόμο κάνεις σχέδια για τις επόμενες διακοπές σας! Όταν συνειδητοποιήσεις ότι απλά κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, για να μην νιώσεις και τελείως ρόμπα, μπαίνεις στη διαδικασία να θρέψεις ελπίδες ότι ο χωρισμός σας είναι απλά μία φάση, μία κρίση και προσπαθείς να εξετάσεις αν πραγματικά τελείωσε αυτό που είχατε ή όχι. Βρίσκεις μία παραμικρή αφορμή για να της στείλεις μήνυμα, και αναλύεις όχι μόνο την απάντηση που θα σου στείλει – αν σου στείλει – αλλά μέχρι και το κόμμα την τελεία και τα αποσιωπητικά! Αν υπάρχει ανταπόκριση από την άλλη πλευρά συνήθως στη φάση αυτή υπάρχει σκάλωμα, ανοίγει παρένθεση , τα ξαναβρίσκετε με τον λεγάμενο ξαναχωρίζετε και ξαναβρίσκεστε με μαθηματική ακρίβεια στη φάση 1 και φτού και από την αρχή. Αν αντέξετε τα συμπτώματα περνάτε στην επόμενη φάση.

Φάση Τρίτη: Μεγάλη πίικρα...Νιώθετε και εκφράζετε πίκρα για το οτιδήποτε. Είτε σε σας είτε σε εκείνη. Ξαφνικά νιώθετε ότι δεν είναι καθόλου μα καθόλου άσχημα να είστε μόνος , δεν σας ενοχλεί που χωρίσατε, φαντάζεστε ήδη την επόμενη η οποία είναι η κύρια Τέλεια, ενώ η μακαρίτησα τελικά δεν σας φαίνεται και τίποτα το τόσο σπουδαίο. Τώρα που το ξανασκέφτεστε ευτυχώς που χωρίσατε κιόλας γιατί η σχέση αυτή δεν σας κάλυπτε καθόλου. Για να μην πούμε ότι ήταν σκέτη καταστροφή. Ελπίζω μόνο να μην ξυπνήσετε απότομα.

Φάση Τέταρτη. Συνήθως την ακολουθούν μικρότερες και πιο ανώριμες. Ποικίλα όπλα επιστρατεύονται για τη φάση αυτή, κατά την οποία κάνετε ότι περνάει από το χέρι σας για να της αλλάξετε γνώμη. Επιστρατεύετε φίλους , γνωστούς, πρώην, νυν και επόμενες για να της εξάψετε τη ζήλια. Στήνετε σενάρια επιστημονικής φαντασίας και παγίδες για να της προκαλέσετε το ενδιαφέρον και πάντα στο πλευρό σας έχετε τις εξίσου κίτσες φίλες που ψοφάνε να βοηθήσουν.

Φάση πέπμτη: Έχει περάσει καιρός και η διάθεση σας είναι σαν γιο -γιο. Μία έτσι μία αλλιώς. Αλλά δεν θα μονάσετε κιόλας. Αφού την έχετε παρακολουθήσει, την έχετε μελετήσει, την έχετε καταδιώξει , την έχετε παρακαλέσει- σας παρακαλώ, αυτό πρέπει να σταματήσει!- την έχετε τάξει στην Παναγιά, αρχίζετε να καταλαβαίνετε ότι τελικά αυτό ήταν. Οι φίλοι -κίτσες, σας σηκώνουν με το ζόρι, σαν ντύνουν και σας βγάζουν έξω. Στην αρχή είστε βαριά πεπόνια, δεν σας μιλάει κανείς, δεν μιλάτε σε κανέναν, ο κόσμος φαντάζει μαύρος και το μέλλον πικρό. Όλοι οι άνδρες είναι άχρηστοι και η ζωή μάταιη. Συνήθως γυρίζετε σπίτι τρις με τέσσερις ώρες πριν το τέλος της βραδιάς που σημαίνει ότι βγαίνετε έξω για κάνα μισάωρο. Βδομάδα με τη βδομάδα παίρνετε τα πάνω σας και αρχίζετε να γίνεστε και πάλι κοινωνικό ον όπως αρμόζει στον άνθρωπο, αν όχι μπείτε τώρα στο pc πατήστε Google αμέσως μετά τη λέξη : ψυχολόγοι / Αθήνα και επαρχία , κάντε κλικ σε όποια σας κάνει ...κλικ και κλείστε ραντεβού.

Φάση έκτη: Θα καταλάβετε ότι είστε στο στάδιο αυτό όταν πείτε το μαγικό : «Η παλιά είναι αλλιώς αλλά και η νέα είναι ωραία!» Τα υπόλοιπα πολλά λόγια, είναι φτωχά.

Υπάρχουν όμως και εκείνες οι ελάχιστες περιπτώσεις που σε έναν χωρισμό δεν είναι απαραίτητο να περάσεις από τις παραπάνω φάσεις. Λίγοι ανήκουν στην κατηγορία όσων έχουν την ευτυχία στη ζωή τους να χωρίζουν χωρίς να βιώνουν ότι μόλις σας περιέγραψα ή τουλάχιστον στο περίπου. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα ζευγάρια που έχουν ζήσει έναν πραγματικό έρωτα και μία αληθινή και βαθιά αγάπη, η οποία ωστόσο για κάποιους λόγους έχασε το δρόμο και στο στόχο της. Συμβαίνει. Το ζευγάρι λοιπόν αποφασίζει πως πρέπει να πάρει ο καθένας το δρόμο του και εφαρμόζει αυτή την απόφαση του ήρεμα, με αργά βήματα και αμοιβαίο σεβασμό και συμπαράσταση ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου της μεγάλης αλλαγής. Οι εγωισμοί και οι μικρότητες μπαίνουν στην άκρη και τον πρώτο λόγο έχει ο σεβασμός στο κοινό παρελθόν που ένωνε αυτούς τους δύο ανθρώπους.
Κάπως έτσι ο χωρισμός ναι μεν είναι επώδυνος όπως το τέλος σε κάθε τι στη ζωή μας, αλλά σίγουρα δεν συνεπάγεται ταλαιπωρία. Και αν σας φαντάζει αδύνατο, πάρτε για παράδειγμα τον Γιάννη εμένα, που αποφασίσαμε πριν αρκετούς μήνες να χωρίσουμε, ωστόσο μέχρι και σήμερα διατηρούμε το ίδιο σπίτι, βλεπόμαστε , μιλάμε και διατηρούμε μία καθημερινή γλυκιά και ανθρώπινη επαφή, χωρίς εντάσεις και χωρίς καβγάδες αλλά με ειλικρίνεια και αλήθεια για το πως νιώθουμε. Πάνω απ όλα όμως καταφέραμε να εξασφαλίσουμε τον απαραίτητο χρόνο έως ότου νιώσουμε ασφαλείς με την νέα κατάσταση στην οποία μπαίνουμε. Πήραμε το χρόνο μας για να αφομοιώσουμε τα νέα δεδομένα και να είμαστε σε θέση να μιλήσουμε γι αυτό όταν εμείς το θελήσουμε και όταν εμείς το αποφασίσουμε, προστατεύοντας την επιλογή μας, την ευαίσθητη ψυχολογική μας κατάσταση αλλά και τη σχέση μας. Δεν θέλαμε με τίποτα να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να ακούσουμε και να διαβάσουμε αναλήθειες και φανταστικά σενάρια που θα εφτεύλιζαν ότι ζήσαμε μαζί και ότι ένιωσε ο ένας για τον άλλον. Και αν υπήρξαν κάποιοι που αναζητούσαν πρόωρα και βεβιασμένα σε μας μια δυσάρεστη είδηση χωρισμού , εμείς δεν την επιβεβαιώσαμε γιατί απλά δεν νιώθαμε καμιά τέτοια υποχρέωση απέναντι σε ανθρώπους που μας νοιάζονται μόνο ως «είδηση ».

Και για όσους πραγματικά ενδιαφέρονται, ναι , πέρασαν 12 πολύ δύσκολοι μήνες, αλλά όταν βιώνεις το χωρισμό ως μία κοινή κατάσταση που ισχύει και για τους δύο, ξέρεις ότι πλέον έφτασες στο επίπεδο αγάπης εκείνο που είσαι εκεί για τον άλλον και στα καλά αλλά και στα κακά.

Έτσι απλά, πετυχαίνεις αυτό που πίστευες και πριν τον γάμο σου, παντρεύτηκες για να χωρίσεις, ήξερες πως η Κυρία ήταν αρπαγή, χωρίς αξιοπρέπεια, στερημένη, παιδείας και ψυχικής ευγένειας !!!.

Αφιερωμένο

Για σένα

Γυναίκα δεν γεννιέσαι ....Γίνεσαι!
Την ζωή και τον Άνδρα τα μαθαίνεις από τα δεκαπέντε μέχρι τα εικοσιπέντε και όχι στα σαράντα πέντε και στα πενήντα! Αφού πρώτα μάθεις απο ΜΙΚΡΗ τι θέλεις από την ζωή σου!
Στην ζωή πρέπει να παίρνεις αυτό που θες αλλά με τον σωστό τρόπο! Αρκεί να τον γνωρίζεις!

Είναι πραγματική δυστυχία να ψάχνεις αγοραστή της εξωτερικής σου εμφάνισης που σβήνει γοργά χωρίς συναίσθημα, όλα τα καταθέτης στον βωμό του χρήματος. ΌΛΑ γυρνούν πίσω από την ικανοποίηση των συνέχεια αλλαγών των θέλω σου, χωρίς να προσφέρεις , ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΉ ΗΔΟΝΉ ,ΣΤΟΡΓΉ και ΑΓΆΠΗ στον σύντροφο σου! Θηλυκό σε φτιάχνουν τα αρσενικά και όχι η μάνα σου! Η ζωή σου είναι φτιαγμένη και βασισμένη στον "θάνατο" των άλλων।

ΔΕΝ ΘΑ ΓΥΝΉΣ ΠΟΤΕ ΘΗΛΥΚΌ ΚΑΙ ΓΥΝΑΊΚΑ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΊΝΕΙΣ... ΤΊΠΟΤΑ-

Δεν χωρίζεις ποτέ με τον πατέρα ή την μάνα των παιδιών σου!

Για μένα

Στην ζωή όταν δεν μου δίνουν αυτό που αξίζω το παίρνω μόνος μου!

Δικαίωμα δεν είναι κάτι το οποίο σου δίνει κάποιος, αλλά κάτι το οποίο δεν θα επιτρέψεις σε κανέναν να σου ...πάρει

Δεν σε θέλω σαν μάνα μου, με προσταγές και υποδείξεις, σε θέλω σαν γυναίκα μου , σαν γκόμενα μου , σαν φίλη μου σαν αδελφή μου, σαν θηλυκό που δυστυχώς δεν τόμαθες ποτέ πως είναι, γιατί ποτέ δεν ήσουνα τίποτε απο τα πάρα πάνω।ΚΑΤΟΎΡΑΓΕΣ ΜΕ ΚΑΛΑΜΆΚΙ ΣΤΟ ΠΙΠΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΡΘΙΑ।Γιατί δεν σ΄έφτιαξε κανένα αρσενικό, πάντα του έπαιρνες τον χώρο του, γεμάτη ικανοποίηση .Σπρώχνοντας τον στην γωνιά. Πάντα έπαιρνες ,πάντα με θυμό ίσως ΚΑΙ με μίσος। Και τώρα ο τρόπος ζωής σου είναι αργά να μεταβληθεί, ΤΑ ΘΕΛΩ ΣΟΥ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΑΛΟΜΕΝΑ ΔΙΑΡΚΩΣ, γιατί δυστυχώς το πανταλόνι είναι περίεργο ρούχο που μπερδεύτηκες όταν το φόραγες και πίστεψες πως είσαι εσύ ο ΄Άνδρας απορρίπτοντας αυτό που εσύ επέλεξες ,θαύμαζες και έλεγες πως είναι ο τέλειος, ΆΝΔΡΑΣ ο αλήτης, ο τσιγγούνης, ο μαλάκας, κλπ............. εξευτελίζοντας τον ανάλογα με τις διαθέσεις σου και τις ψευδαισθήσεις σου। Κρίμα ΠΟΥ για σένα πάντα θα φταίνε οι άλλοι, που σίγουρα ποτέ δεν σε καταλαβαίνουν πόσο τέλεια είσαι .... φυσικά (μόνον σαν "συνοδός") ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΥΚΤΑ, τα άλλα δεν τάμαθες ποτέ δεν έψαξες το γιατί δεν σε καταλαβαίνουν οι άλλοι. Μήπως το ψάχνεις να το βρεις και εσύ η ίδια; Χωρίς φυσικά να το ξέρεις. Άργησες πολύ μα τον έστειλες κι αυτόν στην...... γκόμενα, μετά την οριστική απόρριψη του προς εσένα στο χαρακτήρα σου, στους στενούς σου..... συγγενείς. Τους επαλήθεψες όλους, αδελφή πρώτη δώρο γάμου προς τον γαμπρό "τη παντρεύεσαι του χρόνου θα χωρίσεις!" αδελφή δεύτερη έστειλε πίσω το προσκλητήριο, αδελφός σε συνάντηση στο κλιμακοστάσιο σε προσφώνησε "πουτάνα" προ γάμου, μάνα σου "δεν ταιριάζει η χημεία, χωρίστε" ! Παρ΄όλα αυτά σε ρώτησα φεύγοντας απο το σπίτι στις επτα(7) του Δεκέμβρη 2010 με μια τούφα μαλλιά λιγότερη απο το μίσος που τα κάτησες στα χέια σου, η απόφαση σου για το χαρτί εαν είναι αμετάκλητη και οριστική, γιατί μετά δεν συγχωρείται λάθος και η απάντηση σου ήταν θετική και πειστική "Ναι το θέλω για να παντρευτώ" Μάθε πως ο χρόνος ματαίωσης της διαδικασίας (υπαναχώρησης των μερών) ήταν και μέχρι τον Οκτώβρη του 2011 γιατί οι αποφάσεις έχουν ένα χρόνο υπαναχώρησης των μερών।Καλή χρονιά για όλες τις Κυρίες που βρίσκονται στο νησί και δεν είναι......φευγάτες! Και άμα βρούνε κανένα αρσενικό και ξέρουν ΤΙ ΒΡΉΚΑΝ,ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ας το κρατήσουν ... είναι σπάνιο είδος!

ΜΑΘΕ ΚΑΤΙ, ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΑΓΑΠΟΥΝ - ΑΓΑΠΟΥΝ ΟΤΙ ΕΖΗΣΑΝ ΣΩΣΤΩ Η ΛΑΘΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΧΕΣΗ. ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΧΩΡΙΣΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΣ ΤΟ ΖΗΤΗΣΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ.-

Η γκρίνια φέρνει... εμφράγματα

Σύμφωνα με νέα έρευνα, η γκρίνια από το έτερον ήμισυ μπορεί να προκαλέσει ακόμα και καρδιακά προβλήματα, ενώ οι εντάσεις ανάμεσα σε ένα ζευγάρι μπορεί να επιφέρουν μέχρι και στηθάγχη। Η έρευνα από το Ινστιτούτο Κοπεγχάγης, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Journal of Epidemiology and Community Health», μελέτησε 4.500 άνδρες και γυναίκες από τη Δανία που είχαν ξεπεράσει διάφορα καρδιακά προβλήματα. Οι ερευνητές, έπειτα από ερωτήσεις που έκαναν σε άνδρες και γυναίκες ηλικίας από 40 έως 50 ετών αναφορικά με την ποιότητα των σχέσεών τους, αλλά και τις απαιτήσεις των συντρόφων τους και πόσο συχνές ήταν οι διαφωνίες τους, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι υψηλές απαιτήσεις των συντρόφων αύξαναν κατά 4 φορές τον κίνδυνο εμφάνισης στηθάγχης. «Οι υπερβολικές απαιτήσεις και οι σοβαρές ανησυχίες από το έτερον ήμισυ είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση στηθάγχης» επεσήμαναν οι ερευνητές.

ΝΑΡΚΙΣΙΣΜΟΣ = ΒΛΕΠΕ WIKIPEDIA

Ενα ακομα παραμύθι

Περίεργα ακούσματα

Το ανδρικό καπέλο

Το φετινό καλοκαίρι σου χάρισα στο νησί ένα καπέλο panama και σου είπα να το φοράς γιατί σου κάνει τύπο. Το έβαλες ένα βράδυ στο ΙΑΜΥ στην εκδήλωση του Θάνου του Μικρούτσικου, σε έβλεπα πως καμάρωνες που σε κοίταζαν με θαυμασμό οι κυρίες και ο Ναρκισσισμός σου ήταν στο ζενίθ της ικανοποίησης Πίστεψες πως ήσουν η πρώτη "κούκλα" της εκδήλωσης και μου είπες “σε ζηλεύουν όλοι που είμαι η γυναίκα σου”, υπονοώντας πως μου πέφτεις πολύ!, για να μου δείξεις πόσο ασήμαντος είμαι και πόσο σημαντική είσαι εσύ. Φυσικά εγώ πλέον σε είχα ξεπεράσει και αντί να σε θαυμάζω σε λυπόμουν, όπως και εκείνους που με ζήλευαν γιατί εάν γνώριζαν τον εσωτερικό ταραγμένο ψυχικό σου κόσμο θα με λειπόντουσαν με οίκτο και συμπάθεια. Δεν θέλησα να παραιτηθώ, και σου είπα πολλές φορές πως έχουμε διαζύγιο μήπως ενδιαφερθείς και πάρεις τηλέφωνο το δικηγόρο μας αλλά δεν το έκανες παρ΄όλο που μου είπες πως θέλεις το τηλέφωνο του. Δεν μπήκες καν στο κόπο να το ψάξεις και αυτό έτοιμο το ειθελες.Που να ψάχνεις τώρα για το τηλέφωνο, το "τύπο" τον έχω στο τσεπάκι μου σκέφτηκες, του μιλάω, τον βρίζω τον κτυπώ και αντί να με σπάσει στο ξύλο κάθεται "κότα". Έφερα στο μυαλό μου τις λέξεις του Peter Skretas στην Μύκονο τις πρώτες δέκα ημέρες της γνωριμίας μας, όταν του είπες “ Ο Γιάννης και εννοούσες εμένα, είναι αυτό που έψαχνα στην ζωή μου, το βρήκα και τώρα είμαι πολύ ευτυχισμένη…..” και σου απάντησε εκείνος με απορία “καλά ξέρεις; έμαθες επιτέλους τι γυρεύεις στην ζωή σου;”. Τον έβρισες θυμωμένα, αλλά εκείνος σε έγραψε κανονικά και ενώ έλεγες απαξιωτικά πως είναι κατσίκι, βλάχος αλλά έγινε στον Καναδά εκατομμυριούχος Εκείνος ξεβρακώθηκε κάνοντας γυμνός ηλιοθεραπεία, μπροστά μας και μπροστά στην πρώην ερωμένη του και φίλη σου Eva. Θυμήθηκα όταν στις πρώτες ημέρες γνωριμίας μας, ψωνίσαμε σε super market σου είπα “πάμε επάνω να πάρεις καμιά κιλότα και κανένα νυχτικό” σου είπα να διαλέξεις δύο τρία και έβαλες στο καλάθι πάνω από πέντε. Είπα μέσα μου και σε κοινά αγαπητό πρόσωπο, “η γυναίκα είναι αρπαγή και στερημένη θα της δείξω αγάπη και πιστεύω πως θα το εκτιμήσει”. Στην πορεία των χρόνων κατάλαβα πολλά για το χαρακτήρα σου, την οικογένεια σου και την νοοτροπία σας. Άφηνα συνειδητά να κερδίζεις συνεχώς έδαφος στην σχέση, όσο πιο πολλά έπαιρνες τόσο ποιο πολλά ζητούσες, πιστεύοντας πως θα κέρδιζες μάχη-μάχη τον πόλεμο με το αρσενικό που πάντα έτσι από βιώματα άγνωστα σε εμένα μισούσες και σου έβγαινε ένας περίεργος θυμός, που τώρα έγινε επιθετικότητα. Ο ειδικός γιατρός που με έστειλες με ενημέρωσε επιστημονικά για το είδος της ανίατης ασθένειας σου και μου έδωσε απαντήσεις στις απορίες μου। Αποφάσισα να πολεμήσω για να σώσω την σχέση και το γάμο μας, γεμίζοντας όμως συνεχώς ανασφάλεια, και πίκρα όλους αυτούς που ήθελαν να με βλέπουν ευτυχισμένο। Βλέποντας όλα όσα μου είπε ο ειδικός πως μέρα με την μέρα επαληθεύονταν με ακρίβεια όταν μου ζήτησες να χωρίσουμε εξηγώντας μου και τους λόγους που δεν μπορούμε να είμαστε μαζί είπα για μια ακόμη φορά να σου κάνω το χατήρι που στην ουσία βόλευε και εμένα. Σου έλεγα συχνά πως είμαι πολύ ψηλός και πως νοιώθω δίπλα σου Τρόντζος, βουνό, επιτυχημένος, ενώ εσύ έρπεις και δεν είσαι μπροστά μου τίποτε. Σου είπα να μην παντρευτούμε γιατί ταιριάζουμε μόνον 30% και μου έλεγες πως λέω βλακείες! Μετά από τον γάμο που με υποχρέωσες να γίνει λέγοντας μου πως σε κοροϊδεύω συνέχεια με τις συχνές αναβολές παντερυτήκαμε με δόξες και τιμές, σου είπα πως δεν θα φθάσεις ποτέ στην κορυφή γιατί ο στόχος που έβαλες βρίσκεται χαμηλότερα της κορυφής και ο τρόπος που μεταχειρίζεσαι ταπεινότερος του μεγαλείου ενός βουνού. Το μόνο βουνό που μπορείς ν΄ ανέβεις είναι ο Γολγοθάς της ματαιοδοξίας. Εγώ όμως θα σε θυμάμαι καθημερινά. Γιατί το μπόι μου είναι τέτοιο, ώστε να βλέπω κάθε μέρα, κάθε στιγμή, μόνο κορφές ψηλών βουνών.

Όταν σε γνώρισα ήμουν το 1 (ένα) και εσύ το 0 (μηδέν). Αντί να πάρεις και τα δύο μαζί και να τα κάνεις 10 (δέκα), τα έκανες 0,1 . Θέλησα να σε κάνω σολίστα σε κλασική Ορχήστρα. Και σ΄ άφησα να διαλέξεις μόνη το όργανο. Εσύ τότε πήρες το ντέφι και το κτυπούσες κατά βούληση. ΄Ετσι από μόνη σου πέρασες σε πανηγυριώτικη κομπανία σκυλάδικων ακουσμάτων. Γνωστών σου ασμάτων από την παιδεία σου και από τα παιδικά σου χρόνια. Με μεταχειρίστηκες αργότερα σαν μεταφορικό μέσο. Κάτι σαν αεροπλάνο. Απλώς για να πας εκεί που ήθελες, πράγμα πολύ επικίνδυνο. Γιατί δεν ήξερες ούτε τη λειτουργία του, ούτε το χειρισμό του. Το λάθος μου είναι ότι σ΄ άφησα να πατάς τα κουμπιά της ψυχής μου όπως και όποτε ήθελες. Νόμιζα ότι έπαιζες. Δεν ήξερα ότι δοκίμαζες έτσι, ώστε στην κατάλληλη στιγμή να πατήσεις το κουμπί που θα πονούσε περισσότερο. Δεν μετανιώνω. Δεν μετανιώνει κανείς για τ΄ ότι αγόρασε ροδάκινα που ήταν σάπια. Λυπάμαι μόνο γιατί η τιμή ήταν πολύ μεγαλύτερη. Τα λάθη πληρώνονται, σωστά το είπες κάποτε. Εγώ έχω μάθει να πληρώνω κάθε φορά που μου ΄ρχεται ο λογαριασμός. Ίσως εκεί κρύβεται ένα μέρος της μεγαλοσύνης μου, σε σχέση με σένα. Πάντα πληρώνω και πάντα εισπράττω ένα υπόλοιπο των δεδουλευμένων. Επαναλαμβάνεις συχνά, άλλοτε για να με τιμωρήσεις κι άλλοτε για να ανεβάσεις την αξία σου ότι : “Ξέρεις ποιους μπορούσα να έχω εγώ εάν ήθελα, ξέρεις πόσοι με ήθελαν και άλλα παρεμφερή”. Όμως πλανάσαι αν νομίζεις ότι εσύ είσαι όλα. Αν μπορούσες ν΄ αντιληφθείς τότε τι διαφορετικό ήχο είχαν τα λόγια σου στ΄ αυτιά μου και τι μεγάλη διάσταση έπαιρναν μέσα στο μυαλό μου, δεν θα είχες πει ποτέ ούτε λέξη. Μεταχειριζόσουνα διάφορες λέξεις κατά καιρούς προφανώς τις άκουγες από το λύκειο που πήγαινες τα τρία τελευταία χρόνια, παρόλο μου είπες ψέματα πως σου έλλειπε ένας μόνο χρόνος για να πάρεις το απολυτήριο του Λυκείου. Τρία χρόνια σε στηρίζω να κάνεις αυτό που σ΄ ευχαριστεί και από τις 18.00 έως τις 23.00 καθημερινά και σχεδόν όλα τα πρωινά με ιδιαίτερα μαθήματα, στο σπίτι ή έξω απ΄ αυτό. Το Πάσχα τα Χριστούγεννα στον Καναδά για ένα μήνα κ.λ.π. Αυτές τις λέξεις όμως τις τοποθετούσες έτσι στις προτάσεις σου ώστε να μοιάζουν με προσωπικές αντωνυμίες. Βέβαια δεν ήξερες, ούτε έμαθες ποτέ το νόημά τους, αλλά ούτε και την λεκτική τους αξία. Τις έβαλες σαν σκιάχτρο σε χωράφι σαν κι αυτά που λες πως νοίκιασες αφού πήρες την απόφαση μόνη σου όπως πάντα για να παραπλανήσεις. Και ομολογώ ότι αρκετές φορές τα κατάφερες. Όταν σε πρωτογνώρισα σε ρώτησα τι σ΄ αρέσει από εμένα και τι θα ήθελες περισσότερο. Μου απάντησες επιστρατεύοντας όλη την ευφυΐα. Τα μάτια σου και το μυαλό σου. Όμως δεν ήξερες ότι για να συλλάβεις ένα μυαλό χρειάζεται ένα εξ ίσου δυνατό μυαλό. Και ότι είναι το ίδιο άχρηστο να συλλάβεις το ήμισυ μιας ιδέας με το να μην την καταλάβεις καθόλου। Ταξίδευα με τρένο τούρμπο που έτρεχε πάνω από 200 χιλιόμετρα την ώρα όταν θέλησες να έρθεις μαζί μου. Εγώ τότε σ΄ έβαλα πλάι μου συνεπιβάτη λέγοντας σου πως έχω μια σχέση που τελειώνει και σου είπα άπειρες φορές να κρατιέσαι από μένα. Δυστυχώς ο εγωισμός σου δεν σ΄ άφησε. Έτσι σε κάθε στροφή σε κρατούσα εγώ. Σ΄ αυτή εδώ τη στροφή όμως, όχι εσκεμμένα, αλλά από αμέλεια δεν σε πρόσεξα. Εσύ εκσφενδονίστηκες μέτρα μακριά. Λυπάμαι, δεν μπορώ να σταματήσω το τρένο. Δεν θέλω να δω που έπεσες. Αν έπεσες σε πέτρες ή σε λάσπες. Δεν θέλω να δω πόσο πολύ κτύπησες. Όχι για σένα, αλλά για μένα. Για να μη πονέσω περισσότερο, όχι συναισθηματικά, αλλά και βιολογικά γιατί τώρα τελευταία επιτίθεσαι και χειροδικείς με χέρια και με πόδια εναντίον μου. Μου αρκεί το ότι ζεις. Και θα ήθελα να δω με τι όχημα θα συνεχίσεις τη ζωή σου, και με ποιους συνεπιβάτες. Θα ήθελα να το ξέρω ίσως για να σε βοηθήσω αν χρειασθεί. Είμαι όμως σίγουρος ότι δεν θα είναι ένα άλλο Τούρμπο. Γιατί ξέρω ότι δεν περνά άλλο τέτοιο τρένο. Εγώ θα συνεχίσω την πορεία μου παραλαμβάνοντας στην διαδρομή τους φίλους μου. Τους παλιούς τους παντοτινούς φίλους. Που μπορεί να στεναχώρησα αλλά είμαι σίγουρος ότι τους προφύλαξα από την πίκρα. Όσο σίγουρος είμαι ότι θα τους πονούσα, τόσο σίγουρος είμαι πως θα τους ξαναβρώ. Είναι κάπου εκεί μπροστά και με περιμένουν. Κάποιες φορές έπρεπε να δικαιολογηθείς για την αμελή και απρεπή στάση σου και τηλεφωνούσες, έβαζες μπροστά στο δικό μου πρόβλημα ένα άλλο ίσως μεγαλύτερο, το πρόβλημα σου για επιβίωση. Χτυπούσες βέβαια τον Γολιάθ με σφεντόνα. Η πείρα σου περιορίζεται στα σύνορα του μικρού χωραφιού σου στο κόσμο που έζησες, αν ποτέ έζησες; . Η έλλειψη φαντασίας μαυρίζει σαν φούμο τα γυαλιά σου και δυστυχώς για σένα δεν βλέπεις παρά μόνο τη φωτιά. Ενώ θα μπορούσες να δεις την πηγή που είχες μέσα στο χωράφι. Και ν΄ άφηνες να τρέξει νερό άφθονο και καθαρό. Και να σβήσει τη φωτιά και να ποτίσει το χώμα και να θρέψει καινούργιους βλαστούς. ΄Ετσι θα ‘χες συγκομιδή μεγάλη για τα υπόλοιπα χρόνια. Εσύ όμως, τι λάθος, έφραξες με την πλάτη σου στην πηγή. Και ενώ εκείνη θα αναβλύσει με ορμή σ΄ άλλα χωράφια, εσύ θα κάθεσαι στη μέση της καμένης γης κοιτώντας μόνο τη μαύρη στάχτη. Και ποτέ, μα ποτέ, δεν θα μπορέσεις να κάνεις ούτε βήμα από κείνο το κέντρο. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να δρασκελήσεις το φράκτη σου. Γιατί δυστυχώς για σένα η στάχτη θα καίει τις πατούσες σου και το εγώ σου θα σε μπήζει σα πάσσαλο όλο και πιο βαθιά μέσα στο χώμα. Μιλώ συνέχεια για τον εγωισμό σου και ίσως να νομίσεις ότι ξεχνώ τον δικό μου εγωισμό. Όχι, γνωρίζω ότι έχω μεγάλο, έστω μεγαλύτερο εγωισμό από σένα. Με μια μόνο διαπίστωση. Ο δικός σου εγωισμός είναι φονιάς κατά του εαυτού σου και των γύρω σου. Ενώ ο δικός μου μετατρέπεται σε δημιουργία και προσφορά. Αυτός ο εγωισμός είχε την δύναμη να σ΄ αγαπήσει, να σε πάει στην εκκλησία να παραβλέψει τα οικογενειακά σας προβλήματα επικοινωνίας, κατανόησης και κληρονομικότητας υγείας. Είχε το θάρρος να το φωνάξει και την ειλικρίνεια να γράψει αυτές τις γραμμές. Τις οποίες δε θα ήθελα ποτέ να διαβάσεις. Όχι για το ότι δεν θα καταλάβεις, αλλά γιατί μ΄ αυτές θα θρέψεις τον εγωισμό σου. ΄Εναν εγωισμό παμφάγο που θρέφεται μ΄ οτιδήποτε του δοθεί και προπάντων με συναισθήματα. Σκέψου όταν δεν σου δίνεται πια τροφή, τι τύχη θα έχεις εσύ; ΄Επαιρνες πολλά αρχικά και πάντα ζητούσες περισσότερα, τι θα τα έκανες τόσα πολλά που έπαιρνες από μένα. Όμως, ούτε καν την απληστία σου δεν φόρτωσες μ΄ αυτά. Απλώς δεν ήξερες τι είχες και τι έπαιρνες. ΄Ημουν για σένα ένα κινέζικο βάζο στα χέρια ενός παιδιού. Απλώς του ήταν προσιτό να το πάρει στα χέρια. Κανείς δεν του το ΄δωσε και δεν ήξερε τι να κάνει μ΄ αυτό. Η στοργή της οικογένειας, η συμβίωση με ΄Ανδρα και το χάρισμα, του να είσαι γυναίκα στα αφαίρεσε ο πλάστης, απλά επειδή ο ναρκισσισμός σου σε τύφλωσε και σε οδήγησε σε καταστροφική υπερπροστασία του παιδιού σου. Σ΄ εμένα βρήκες το υποκατάστατο που σου έλλειψε με την απομάκρυνση σου από το παιδί σου. Με αντιμετώπισες με “μητρική κουραστική αγάπη” και νουθεσία σαν να είχες το παιδί σου που πάντα σου λείπει! Κρίμα γιατί τον άνδρα ποτέ δεν μπόρεσες να το αγαπήσεις, και δεν ασχολήθηκες να τον γνωρίσεις, όπως και τον έρωτα….. μόνον να τον ανταγωνιστής κατάφερες και με λάθος τρόπο.Πάντα κυνηγάς τα όνειρα σου,μόλις τα φθάσεις δεν το πιστεύεις πως είναι αληθηνά και ζητώντας διαρκώς επιβεβαιώσεις πως είναι αλήθεια, τα όνειρα χάνονται για πάντα και ξανακοιμάσε αμέσως για να δείς το επόμενο. Όταν έφυγες (αν έφυγες ποτέ. Αν μπορείς ποτέ να φύγεις) αισθάνθηκα να κλονίζομαι. Όμως λάθος εκτίμηση για τον εαυτό μου. ‘Εκανα τότε στροφή 90 μοιρών και βρέθηκα ακριβώς στο άλλο άκρο. Η προσφορά μου περιορίστηκε στα απολύτως απαραίτητα, γιατί κάθε παροχή μου υλική, συναισθηματική, μικρή ή μεγάλη εκμηδενίζονταν και απαξιωνότανε προκλητικά. Ο Σεβασμός, ο θαυμασμός ο καλός λόγος το συζυγικό χάδι άγνωστα για σένα. Τι παράξενη φύση ο άνθρωπος, να θέλει συνέχεια να καταπονεί τον εαυτό του. Τι κακή μεταχείριση των συναισθημάτων του και του χρόνου. Τι μαζοχιστική ματαιοπονία. Εγώ ένας άνθρωπος τόσο δυνατός γιατί προτίμησα να δοκιμάσω κάτι που από την πρώτη μέρα κατάλαβα την απόσταση που μας χώριζε. Δεν μετάνιωσα γιατί αναθεώρησα πολλά πράγματα και τώρα δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου άλλη βλαβερή δοτικότητα.Ξέρω τις επαφές σου με τον πρώτο όροφο και ξέρω πως το μίσος μιας άρρωστης μάννας που έθαψε την μοναχοκόρης της και τον γιό του άνδρα της θα είθελε να ξέρει το μυστικό που της κρατάγαμε εγώ και ο γιός μου ότι όλα στον καρκίνο της κόρης της γίνονται προληπτικά και οτι θα γίνει γρήγορα καλά. Αυτά όλα τα ξέρει με λεπτομέριες ο Νίκος που στην κηδεία τα είπε στο αδελφό της Καίτης ο οποίος μου ζήταγε συγνώμη για οτι δεν είξερε τους λόγους της σοβαρότητας της Καίτης. Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΗΣ ΠΩΣ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΗΣΟΥΝ ΕΣΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ. ΜΕ ΕΙΘΕΛΕΣ ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΑΛΛΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΟΥ ΑΚΥΡΟΝΩΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΙΔΕΝΙΖΕΣ ΜΕ ΑΠΟΤΈΛΕΣΜΑ ΝΑ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ. ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΑΤΥΧΗ ΜΑΙΡΗ. ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΩΡΩ ΕΞΥΠΝΗ. ΣΕ ΘΕΩΡΩ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΑΡΡΩΣΤΗ ΠΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΡΙΤΟΣ ΕΡΧΟΤΑΝ ΚΑΙ ΧΑΛΑΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΕ ΕΚΕΙ ΕΧΕΙΣ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ 100% ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ. ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΜΕ ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΑΜΕ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.Καλό νέο πακέτο! Ι.Θ.Θ

Η μελίνα κανει....κακά